Apel Sekretariatu Fatimskiego. Krucjata Jednej Intencji to duchowa kontynuacja Wielkiej Nowenny Fatimskiej, koordynowana przez Sekretariat Fatimski.   Zrozumieliśmy, że aby wypełnić prośbę Maryi dotyczącą wynagrodzenia Jej Niepokalanemu Sercu w Pierwsze Soboty Miesiąca, należy pokazać prawdziwy wizerunek Najświętszej Maryi Panny. Jest Ona najlepszą i najczulszą Matką, ale też Potężną Królową Nieba i Ziemi, która bezlitośnie miażdży szatana. Aby przygotować tryumf Jej Niepokalanego Serca Sekretariat Fatimski potrzebuje Twojego duchowego wsparcia!   W duchu miłości do Matki Bożej oraz ze świadomością, iż, jako Polacy, poświęciliśmy się Niepokalanemu Sercu Maryi, Sekretariat Fatimski, prowadząc dalej swoją służebną działalność wobec orędzia Matki Bożej z Fatimy, po zakończeniu Wielkiej Nowenny Fatimskiej, podejmuje kolejne dzieło: Krucjatę Jednej Intencji. Krucjata jest inicjatywą, która ma u swego źródła zatroskanie o rozwój i pogłębienie duchowości fatimskiej. Nie chodzi tu zatem o rozpowszechnienie kolejnej formy pobożności maryjnej, lecz o wypełnienie zobowiązań wynikających z aktu poświęcenia Niepokalanemu Sercu Maryi. Bardzo mocno było to akcentowane zarówno w 1946 roku, jak również w 2017 roku przez Episkopat Polski, by nie być biernym, lecz czynnym uczestnikiem Orędzia. A ma to miejsce wówczas, gdy np. podejmujemy nabożeństwo pierwszych sobót miesiąca. W Fatimie Matka Boża ukazała nam Swe Niepokalane Serce, prosząc o pocieszenie, wskazując drogę ocalenia dla grzeszników, warunek pokoju na świecie oraz zapowiadając triumf Swego Niepokalanego Serca. Zaznaczyła również, iż obietnica się wypełni, jeśli ludzie Jej życzenia spełnią. Kochani: jakże wiele teraz zależy od każdego z nas! Krucjata Jednej Intencji to zaproszenie do dowolnej – co do miejsca, czasu i formy – modlitwy, pokuty, czy ofiary, ale zawsze podjętej w tej jednej konkretnej INTENCJI. A zatem, jako dzieci Maryi, zjednoczmy się we wspólnej trosce, podejmując to, co dla nas jest możliwe, i wołajmy do Boga, w tej jednej INTENCJI. Ofiaruj, uczyń, podejmij jakiekolwiek dobro duchowe – to, co będzie dla Ciebie w danym miejscu i czasie możliwe – wzbudzając tę jedną konkretną INTENCJĘ. Kochani, Bracie i Siostro, nie pytaj, czy masz to uczynić każdego dnia, czy też raz w tygodniu, a może w miesiącu. Nie chodzi o ilość, nie jest też ważne miejsce czy dzień tygodnia. Najważniejsze jednak, by z serca uczynić to, co jest dla Ciebie w danym czasie możliwe, choćby to było maleńkie ziarenko dobra nawet raz w roku, ale dokonane z myślą o tej właśnie INTENCJI, którą sformułował sam Jezus, a wskazała Matka Boża w Fatimie.   Pamiętaj! Jeśli wymodlimy tę łaskę dla siebie i innych, wówczas Polska wypełni swoje ślubowania, zmienimy bieg dziejów, uratujemy całe narody od zagłady, dusze przed piekłem, a świat od wojen. Przyczynimy się do nadejścia triumfu Niepokalanego Serca Maryi! Ks. Krzysztof Czapla SAC
PRAGNIENIEM JEST, BY CAŁA POLSKA I ŚWIAT W PIERWSZE SOBOTY BYŁ ZJEDNOCZONY PRZY NIEPOKALANYM SERCU MATKI W duchu miłości do Matki Bożej oraz ze świadomością wezwań i obietnic danych przez Fatimską Panią, Sekretariat Fatimski zaprasza wszystkich do włączenia się do modlitewnego szturmu: „by Maryja była bardziej znana i miłowana; by Jej Wezwanie z Fatimy poznał i wypełnił świat”. Ta intencja połączyła już niemal 100 tys. ludzi w Polsce i 27 krajach świat. A jak długo będzie trwał nasz duchowy szturm? Po pierwsze. Wszyscy zostaliśmy poświęceni Niepokalanemu Sercu Maryi, a tym samym mamy obowiązek wypełnienia, zaciągniętych przez poświęcenie się Sercu Maryi, zobowiązań. Nie możemy zatem spocząć, aż nie wypełnimy tego, co przez akt poświęcenia wpisaliśmy w Serce Matki. Tekst wezwania z 1946 roku dobitnie o tym przypominał w następujący sposób: „Kiedy emigranci polscy w Paryżu obchodzili w roku 1856 dwóchsetną rocznicę Ślubów Jana Kazimierza, wówczas polski kaznodzieja, ks. Aleksander Jełowicki, omawiając obowiązek człowieka wobec ślubowanego czynu, doszedł do wniosku, że Polska dlatego upadła, bo naród nie wypełnił zaprzysiężonych  zobowiązań. Przed trzema miesiącami znowu katolicki naród polski u stóp Jasnogórskiej Pani złożył nowe ślubowania, których  treść znana  jest wszystkim. A więc nie powtarzajmy dawnego błędu niewypełnienia przyjętych przez ślubowanie zobowiązań, ale od słów przejdźmy teraz do czynów, do życia prawdziwie katolickiego w rodzinie, w społeczeństwie”. Po drugie. Będziemy podejmować to duchowe dzieło, aż cała Polska i świat w pierwsze soboty zjednoczą się przy Niepokalanym Sercu Maryi, by pocieszać Serce Matki, by wyciągnąć wszystkie ciernie z Jej Serca. Będziemy szturmować dopóty, aż dla każdego oczywistością się stanie, iż w dzień pierwszej soboty, wzbudzając intencję wynagradzającą, należy przystąpić do spowiedzi, odmówić Różaniec, odprawić 15-minutową medytacje i przyjąć Komunie świętą. Nie ustaniemy, aż w sercach ludzi, do których Matka Boża kieruje Swe Orędzie, nie zrodzi się identyczne doznanie, jak u Siostry Łucji, iż nie ma piękniejszego dnia, jak pierwsza sobota, na którą będzie się czekać z utęsknieniem. Po trzecie. Jak długo mamy trwać na modlitwie, podpowiada nam również sama treść Fatimskiego przesłania: - aż nadejdzie pokój dla świata,- aż Rosja się nawróci i jej błędy nie będą się rozlewać po świecie,- aż nadejdzie triumf Niepokalanego serca Maryi. A zatem niech połączy nas Jedna Intencja, byśmy wymodlili tę łaskę dla siebie i innych, wówczas Polska wypełni swoje ślubowania, zmienimy bieg dziejów, uratujemy całe narody od zagłady, dusze przed piekłem, a świat od wojen. Przyczynimy się do nadejścia triumfu Niepokalanego Serca Maryi!
WEZWANIE BOGA W 1712 roku Św. Ludwik pisze: „Bóg pragnie, by Jego Najświętsza Matka była obecnie więcej znana, bardziej kochana i bardziej czczona niż kiedykolwiek” PONOWNA PROŚBA BOGA Sformułowanie, którego użył św. Ludwik, niemal dosłownie zostało powtórzone s. Łucji przez Maryję w Fatimie w 1917 roku: „Jezus chce się posłużyć tobą, aby ludzie mnie poznali i pokochali” WOLA BOGA Niezwykła wymowa, jaka płynie ze słów św. Ludwika, objawień fatimskich oraz pragnienia Bożego Serca, są dla nas drogowskazem. Wolą Boga jest, by Matka Jego Syna była bardziej znana i kochana. „Bóg pragnie, by Jego Najświętsza Matka była obecnie więcej znana, bardziej kochana i bardziej czczona niż kiedykolwiek”. Te słowa św. Ludwika Marii Grignion de Montfort nakreślają kształt centralnego tematu, jaki przyświecał mu w pisaniu Traktatu o prawdziwym nabożeństwie do Najświętszej Maryi Panny. A co znajdujemy w treści Orędzia z Fatimy? W relacji Łucji, dotyczącej ukazania się Matki Bożej 13 czerwca 1917 r., czytamy: „Chciałabym prosić, żeby nas Pani zabrała do nieba.- Tak! Hiacyntę i Franciszka zabiorę niedługo. Ty jednak tu zostaniesz przez jakiś czas. Jezus chce się posłużyć tobą, aby ludzie mnie poznali i pokochali. Chciałby ustanowić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Kto je przyjmuje, temu obiecuje zbawienie dla ozdoby Jego tronu”. - Wspomnienia S. Łucji z Fatimy. Identyczny jest cel, jaki przyświecał pisaniu Traktatu przez św. Ludwika i przesłaniu, jakie otrzymaliśmy przez Trójkę Fatimskich Pastuszków. Wolą Bożą jest, by Maryja była bardziej znana i miłowana. Sformułowanie, którego użył św. Ludwik, niemal dosłownie zostało powtórzone przez Maryję w Fatimie. Z tą różnicą, iż św. Ludwik pisze o tym, iż Maryja winna być bardziej czczona niż kiedykolwiek i nakreśla w Traktacie kształt nabożeństwa, natomiast w Fatimie również jest mowa o nabożeństwie, z tym iż to Bóg pragnie ustanowić nabożeństwo do Niepokalanego Serca Maryi, podając jednocześnie jego bardzo konkretną strukturę. - „Widzieliście piekło, do którego idą dusze biednych grzeszników. Żeby je ratować, Bóg chce rozpowszechnić na świecie nabożeństwo do mego Niepokalanego Serca. Jeżeli się zrobi to, co wam powiem, wielu przed piekłem zostanie uratowanych i nastanie pokój na świecie”. - Fatima – 13 lipca 1917 „Rozpoczynając Naszą Adhortację nawiązaniem do uroczystości religijnych obchodzonych w tych dniach ku chwale Dziewicy Matki Bożej w Fatima, w Portugalii, gdzie liczne rzesze Wiernych oddają Jej cześć za macierzyńskie i litościwe Serce - pragniemy ponownie przypomnieć wszystkim dzieciom Kościoła nierozerwalny związek, jaki zachodzi pomiędzy duchowym macierzyństwem Maryi, tak obszernie naświetlonym w Konstytucji dogmatycznej Lumen gentium, a powinnościami odkupionych względem Niej, jako Matki Kościoła. Wobec tak wielkiego blasku Jej cnót pierwszym obowiązkiem tych, którzy w Matce Chrystusowej uznają doskonały wzór Kościoła, jest ściślejsze jednoczenie się z Nią w dziękowaniu Bogu Najwyższemu, który wielkich rzeczy dokonał w Maryi dla dobra całej ludzkości. To jednak nie wystarczy. Inny jeszcze obowiązek ciąży na wszystkich Wiernych. Powinni mianowicie tę najwierniejszą Służebnicę Pańską otaczać żywym kultem chwały, wdzięczności i miłości, ponieważ według mądrych i łaskawych postanowień Bożych Jej dobrowolna zgoda i wielkoduszne współdziałanie z zamiarami Boga w dużej mierze przyczyniły się i ciągle się przyczyniają do zbawienia ludzi(33). Dlatego każdy Wierny może od siebie powtarzać błagalną modlitwę świętego Anzelma: "Przez Ciebie, Pani chwalebna, niech zasłużymy wstąpić do Jezusa Syna Twego, który przez Ciebie raczył zstąpić do nas”. - Paweł VI, Signum Magnum, p. 7. Niezwykła wymowa, jaka płynie ze słów św. Ludwika, wskazań Kościoła oraz pragnienia Bożego Serca, są dla nas drogowskazem. Wolą Boga jest, by Matka Jego Syna była bardziej znana i kochana. Czyż miłość względem Boga nie wyraża się w zachowywaniu Jego przykazań? A zatem, czyż nie jest czymś pięknym i koniecznym wyrazić również miłość do Matki poprzez wypełnienie Jej wskazań?
KIERUJEMY SIĘ PRAGNIENIEM, BY WYPEŁNIĆ WEZWANIA ANIOŁA STRÓŻA PORTUGALII I FATIMSKIEJ PANI WSKAZANIA ANIOŁA Z FATIMY. Anioł daje nam wskazówkę, co czynić. Aby świat, Polska właściwe odczytały wskazania dotyczące nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi, trzeba naszych codziennych ofiar, postu, umartwień, pokuty, z wszystkiego, co tylko jest możliwe. Potrzeba nam otwartego serca, aktów podejmowanych z miłością, ze świadomością bardzo konkretnej intencji Kierujemy się pragnieniem, by wypełnić wezwania Fatimskiej Pani, która wzywa do codziennej modlitwy różańcowej oraz do nabożeństwa do Jej Niepokalanego Serca, czyli poświęcenia i wynagrodzenia w pierwsze soboty miesiąca. Jeśli ludzie spełnią te życzenia Maryi, nastanie pokój na świecie, Rosja się nawróci oraz nadejdzie triumf Niepokalanego Serca Matki Bożej. Jakże wielkie i cudowne to obietnice. Zauważmy jednak, iż zanim Pastuszkowie z Fatimy: Łucja, Hiacynta i Franciszek, otrzymali i podjęli z wielką żarliwością drogę ratowania grzeszników, wskazaną przez Piękną Panią z Nieba, przeszli drogę formacji pod kierunkiem Anioła Stróża Portugalii. Ta droga jest dla nas wskazaniem, nie możemy i my tego pominąć, jeśli chcemy uczestniczyć w planie, jaki nakreśla Matka Boża. „Nagle zobaczyliśmy tego samego Anioła przed nami:-Co robicie? Módlcie się! Módlcie się dużo! Serce Jezusa i Maryi chcą przez was okazać (światu) wiele miłosierdzia. Ofiarujcie bezustannie Największemu modlitwy i umartwienia.-Jak mamy się umartwiać? - zapytałam.-Z wszystkiego, co tylko możecie, zróbcie ofiarę jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi On jest obrażany i dla uproszenia nawrócenia grzeszników. W ten sposób ściągniecie pokój na waszą Ojczyznę. Jestem Aniołem Stróżem Portugalii. Przede wszystkim przyjmijcie i znoście z poddaniem cierpienia, które wam Bóg ześle” - Wspomnienia S. Łucji z Fatimy. Nie możemy pominąć, czy też nie wykorzystać tego fundamentalnego wskazania, jakie dał Anioł Pastuszkom, przygotowując ich na spotkanie z Matką Boża. Skoro tego uczy Anioł, zatem jest to potrzebne, by właściwe odczytać treść wezwania Pani Fatimskiej. Z tej racji, by świat, Polska właściwe odczytały wskazania dotyczące nabożeństwa do Niepokalanego Serca Maryi, trzeba również naszych codziennych ofiar, postu, umartwień, pokuty, z wszystkiego, co tylko jest możliwe. Anioł nie nakreśla Pastuszkom, ile razy dziennie, przez jaki okres czasu, co dokładnie winny robić danego dnia. Uczy postawy, nie litery prawa, lecz otwartego serca, aktów podejmowanych z miłością, ze świadomością bardzo konkretnej intencji. Stawiamy sobie wymagania nakreślone nie prawem, regułą, lecz sercem. Kieruje nami pragnienie, by uczynić to, co jest możliwe i nie zmarnować nawet najmniejszego okruszka dobra. Jakże często osoby samotne, niepełnosprawne, chore, starsze mają przekonanie, iż nic już nie mogą zrobić dla innych. Dzięki świadomej intencji ich trud, cierpienie, samotność, ból mogą stać się bezcenną ofiarą, jak ofiara i cierpienie małej Hiacynty, za które dziękował podczas beatyfikacji w 2000 roku Jan Paweł II. Dziękował za jej modlitwę, która miała miejsce w czasie, kiedy jeszcze nie narodził się Karol Wojtyła. Jakże wiele tych skarbów jest w naszych rodzinach, domach, szpitalach, domach opieki. Czasem chciałoby się więcej, ale zastanówmy się, czy więcej zawsze ma większą wartość. Intencja, miłość mogą temu, co małe, nadać wielką wartość. Oto, jak sam Jezus mówi do Siostry Łucji: „To prawda, moja córko, że wiele dusz zaczyna, lecz mało kto kończy i ci, którzy kończą, mają za cel otrzymanie przyrzeczonych łask. Ja jednak wolę tych, którzy odprawią pięć pierwszych sobót w celu wynagrodzenia Niepokalanemu Sercu twojej Matki Niebieskiej, niż tych, którzy odprawią piętnaście, bezdusznie i z obojętnością”. - Wspomnienia S. Łucji z Fatimy.
JEDNA, KONKRETNA INTENCJA JAKO ZNAK JEDNOŚCI - JAKO CZYTELNY DROGOWSKAZ Jedna intencja, to czytelny drogowskaz, byśmy byli zjednoczeni, byśmy nie stracili z oczu sedna, tego, co istotne, jeśli pragniemy odpowiedzieć czynem na wskazania naszej Matki. WALCZYMY W JEDNEJ INTENCJI Jest nas wielka rzesza w Polsce i poza granicami. Podobnie jak dla wielkiej armii, konieczny jest jeden konkretny i spójny rozkaz.Jedna, konkretna intencja jako znak jedności. Jeśli chce się wszystkiego, można stracić wszystko. Jedna intencja, to czytelny drogowskaz, byśmy byli zjednoczeni, byśmy nie stracili z oczu sedna, tego, co istotne, jeśli pragniemy odpowiedzieć czynem na wskazania naszej Matki.Jest nas wielka rzesza w Polsce i poza granicami, zatem abyśmy byli jedno, zwornikiem nie może być wielość; podobnie jak dla wielkiej armii konieczny jest jeden konkretny i spójny rozkaz. „Pamiętaj, byś szczególnie modlił się za lud, to jest za całe ciało, za wszystkich członków Matki Kościoła. W tym właśnie objawia się wzajemna miłość. Jeśli bowiem modlisz się za siebie, taka modlitwa służy jedynie tobie. Kiedy każdy modli się tylko za siebie, mniej łaski otrzymuje grzesznik, niż ten, kto wstawia się za innymi. Kiedy natomiast pojedynczy wierni modlą się za wszystkich, wszyscy modlą się za każdego. Zatem, aby zakończyć, kiedy modlisz się sam za siebie, modlisz się - jak powiedzieliśmy - tylko sam. Jeśli zaś modlisz się za wszystkich, wszyscy będą modlić się za ciebie. Wśród wszystkich bowiem jesteś także i ty. W ten sposób i nagroda będzie większa, albowiem modlitwy poszczególnych wiernych wyjednują dla każdego z nich to, o co prosi cały lud. Nie ma w tym żadnego zuchwalstwa, ale większa pokora i obfitszy owoc”. - z traktatu św. Ambrożego, biskupa, O Kainie i Ablu
Wezwania Matki Bożej skierowane do świata w Fatimie. Droga ocalenia dla świata. A. Pokuta; świadoma intencja w modlitwie, w przyjęciu cierpienia oraz w podejmowanych dziełach pokutnych. „Z wszystkiego, co tylko możecie, zróbcie ofiarę jako zadośćuczynienie za grzechy, którymi On jest obrażany i dla uproszenia nawrócenia grzeszników. […]  Przede wszystkim przyjmijcie i znoście z poddaniem cierpienia, które wam Bóg ześle”. ( Anioł - Fatima – 1916r.) „Ofiarujcie się za grzeszników i mówcie często, zwłaszcza gdy będziecie ponosić ofiary: O Jezu, czynię to z miłości dla Ciebie, za nawrócenie grzeszników i za zadośćuczynienie za grzechy popełnione przeciwko Niepokalanemu Sercu Maryi”. (Matka Boża - Fatima – 1917r.) B. Codzienna modlitwa różańcowa. „Odmawiajcie codziennie różaniec”, „Trzeba w dalszym ciągu codziennie odmawiać różaniec”. (Matka Boża - Fatima – 1917r.) C. Poświęcenie się Niepokalanemu Sercu Maryi. Przynajmniej raz w roku w dzień wspomnienia Maryi Królowej (22 sierpnia). „Moje Niepokalane Serce będzie twoją ucieczką i drogą, która cię zaprowadzi do Boga”. (Matka Boża - Fatima – 1917r.) D. Wynagrodzenie w pięć pierwszych sobót miesiąca; tzn. z intencją wynagradzającą Niepokalanemu Sercu Maryi przystąpić do spowiedzi, przyjąć komunię św., odmówić jedną część różańca i odprawić 15-minutową medytację. „Przybędę, aby prosić o poświęcenie Rosji memu Niepokalanemu Sercu i o Komunię św. wynagradzającą w pierwsze soboty. Jeżeli ludzie me życzenia spełnią, Rosja nawróci się i zapanuje pokój”. (Matka Boża - Fatima – 1917r.)„przekaż wszystkim, że w godzinę śmierci obiecuję przyjść na pomoc z wszystkimi łaskami tym, którzy przez 5 miesięcy w pierwsze soboty […] towarzyszyć mi będą w intencji zadośćuczynienia”. […] Kto je przyjmuje, temu obiecuje zbawienie dla ozdoby Jego tronu”. (Matka Boża - Fatima  - 13.06.1917r.)