Мы зразумелі, што каб выканаць просьбу Марыі адносне узнагароджання Беззаганнаму Сэрцу ў Першыя Суботы кожнага месяца, трэба паказаць праўдзівы абраз Найсвяцейшай Панны Марыі. Яна ёсць найлепшай і самай пяшчотнай Маці, але таксама Магутнай Каралевай Неба і Зямлі, каторая без літасьці раздушвае д’ябла. Каб прыгатаваць трыюмф Беззаганнага Сэрца Марыі, Фацімскі Сакратарыят патрабуе Тваёй духоўнай падтрымкі!   кс. Кшыштаф Чапла SAC
МЫ ПРАГНЕМ, КАБ УВЕСЬ СВЕТ З’ЯДНАЎСЯ Ў ПЕРШЫЯ СУБОТЫ ПРЫ БЕЗЗАГАННЫМ СЭРЦЫ МАЦІ У духу любові да Маці Божай, а таксама ўсведамляючы заклікі і абяцанні, дадзеныя Фацімскай Спадарыняй, Фацімскі Сакратарыят запрашае ўсіх далучыцца да малітоўнага штурму: „каб Марыя была больш вядомая і ўлюбёная; каб свет пазнаў і выканаў Яе Заклік з Фацімы”. Гэтая інтэнцыя з’яднала ўжо 100 тысячаў людзей у Польшчы і ў 27 краінах свету. Але як доўга будзе трываць наш духоўны штурм? PПа-першае. Усе мы прысвяцілі сябе Беззаганнаму Сэрцу Марыі і таму мы павінны выконваць абавязкі, якія накладае гэтае прысвячэнне Сэрцу Марыі. Мы не можам адпачыць пакуль не выканаем тое, што актам прысвячэння мы запісалі ў Сэрцы Маці. Па-другое. Мы будзем рабіць гэтую духоўную справу да таго моманту, пакуль увесь свет у першыя суботы не з’яднаецца пры Беззаганным Сэрцы Марыі, каб суцяшаць Сэрца Маці, каб выцягнуць усе шыпы з Яе Сэрца. Мы будзем штурмаваць да той пары, пакуль для кожнага не стане нормай, што ў першыя суботы, узбуджаючы ўзнагараджальную інтэнцыю, трэба паспавядацца, памаліцца Ружанец, зрабіць 15-хвілінную медытацыю і прыняць святую Камунію. Мы не спынімся, пакуль у сэрцах людзей, да якіх Маці Божая кіруе сваё пасланне, не народзіцца тая самая радасць, што ў сястры Луцыі, якая казала, што няма больш прыгажэйшага дня, чым першая субота, якую яны будуць чакаць з вялікай нецярплівасцю.  Па-трэцяе. Як доўга нам трэба трываць у малітве, падказвае нам таксама сам змест Фацімскага паслання: – пакуль у свеце не запануе супакой,– пакуль Расія не навернецца і яе аблуды больш не будуць распаўсюджвацца па свеце, – пакуль не надыдзе трыюмф Беззаганнага Сэрца Марыі. A таму, няхай з’яднае нас Адна Інтэнцыя, каб мы вымалілі гэтую ласку для сябе і для іншых, тады мы зменім ход гісторыі, уратуем цэлыя народы ад згубы, душы ад пекла, а свет ад войнаў. Дапаможам надыходу трыюмфу Беззаганнага Сэрца Марыі!
ЗАКЛІК БОГА У 1712  годзе св. Людвік дэ Манфор піша: „Бог прагне, каб Яго Найсвяцейшая Маці была цяпер больш вядомая, больш улюбёная і больш шанаваная, чым калі-кольвечы.” ПАЎТОРНАЯ ПРОСЬБА БОГА Сфармуляванне, якое ўжыў св. Людвік, было амаль даслоўна паўторанае с. Луцыі праз Марыю ў Фаціме ў 1917 годзе: „Езус жадае выкарыстаць цябе, каб людзі Мяне больш пазналі і палюбілі.” ВОЛЯ БОЖАЯ Незвычайны сэнс, які вынікае са словаў святога Людвіка, фацімскіх аб’яўленняў, а таксама прагнення Божага Сэрца, з’яўляюцца для нас паказальнікамі шляху. Воля Божая ў тым, каб Маці Яго Сына была больш вядомай і улюбёнай. „Бог прагне, каб Яго Найсвяцейшая Маці была цяпер больш вядомая, больш улюбёная і больш шанаваная, чым калі-кольвечы.” Гэтыя словы св. Людвіка Грыньёна дэ Манфора накрэсліваюць нешта накшталт цэнтральнай тэмы, якая кіравала ім у напісанні “Трактату аб сапраўдным ушанаванні Найсвяцейшай Дзевы Марыі” А што мы бачым у змесце Паслання з Фацімы? У паведамленні Луцыі наконт аб’яўлення Маці Божай 13 чэрвеня 1917 г. чытаем: „Я б хацела папрасіць, каб Спадарыня забрала нас у неба. - Так! Гіяцынту і Францішка Я хутка забяру. Ты, аднак, застанешся тут на нейкі час. Езус хоча выкарыстаць цябе, каб людзі больш Мяне пазналі і палюбілі. Ён хацеў бы ўстанавіць у свеце набажэнства да Майго Беззаганнага Сэрца. Хто яго прыме, таму Я абяцаю збаўленне для аздобы Яго трону”. – “Успаміны с. Луцыі з Фацімы”. Мэта, з якой св. Людвік пісаў Трактат, і пасланне, якое мы атрымалі праз Трох Фацімскіх Пастушкоў, аднолькавыя. Воля Божая ў тым, каб Марыя была больш вядомая і ўлюбёная. Словы, якія ўжыў св. Людвік, амаль даслоўна былі паўтораныя Марыяй у Фаціме. З той розніцай, што св. Людвік піша пра тое, што Марыя павінна быць шанаваная, як ніколі раней, і вызначае ў трактаце форму ўшанавання. У Фаціме таксама ідзе гаворка пра ўшанаванне, але розніца ў тым, што Бог прагне ўстанавіць набажэнства да Беззаганнага Сэрца Марыі, даючы адначасова вельмі дакладную структуру.  - „Вы бачылі пекла, куды ідуць душы бедных грэшнікаў. Каб іх ратаваць, Бог жадае распаўсюдзіць па свеце набажэнства да Майго Беззаганнага Сэрца. Калі будзе зроблена тое, што Я вам скажу, шмат душаў будзе ўратавана ад пекла і ў свеце запануе супакой.” – Фаціма, 13 ліпеня 1917. „Распачынаючы Нашу Адгартацыю, мы спасылаемся на рэлігійныя ўрачыстасці, якія святкуюцца ў гэтыя дні ў гонар Маці Божай з Фацімы, у Партугаліі, дзе вялікая колькасць Вернікаў аддае Ёй хвалу за матчынае і літасцівае Сэрца – мы прагнем яшчэ раз нагадаць усім дзецям Касцёла неразрыўную повязь, што існуе паміж духоўным мацярынствам Марыі, якое вельмі добра акрэсленае ў дагматычнай Канстытуціі Lumen gentium,  і абавязкамі ўсіх адкупленых адносна Яе як Маці Касцёла. Адносна такога вялікага бляску Яе цнотаў першым абавязкам тых, хто ў Маці Хрыста прызнае дасканалы ўзор Касцёла, з’яўляецца сціслая еднасць з Ёй у падзяке Найвышэйшаму Богу, які ў Марыі ўчыніў вялікія справы дзеля дабра ўсяго чалавецтва. Аднак, гэтага не дастаткова. Існуе яшчэ адзін абавязак для ўсіх Вернікаў. Мы павінны гэтую Служабніцу Пана ахінуць жывым культам хвалы, удзячнасці і любові, таму што, згодна з мудрымі і ласкавымі пастанаўленнямі Бога, Яе дабраахвотная згода і вялікадушнае супрацоўніцтва з планамі Бога ў дужай меры паспрыялі і ўвесь час дапамагаюць збаўленню людзей(33). Таму кожны Вернік можа ад свайго імя паўтараць малітву святога Ансэльма: “Праз Цябе, хвалебная Панна, няхай мы заслужым ласку прыйсці да Езуса, Твайго Сына, які праз Цябе згадзіўся прыйсці да нас.” – Павел VI, Signum Magnum, п. 7. Незвычайны сэнс, які выплывае са словаў св. Людвіка, указанняў Касцёла, а таксама прагнення Божага Сэрца, з’яўляюцца для нас паказальнікамі шляху. Воля Божая ў тым, каб Маці Яго Сына была больш вядомая і ўлюбёная. Ці ж любоў да Бога не выражаецца ў захоўванні Яго прыказанняў? А таму, ці не з’яўляецца прыгожым і неабходным выказаць таксама любоў да Маці праз выконванне Яе парадаў?
  МЫ КІРУЕМСЯ ПРАГНЕННЕМ ВЫКАНАЦЬ ЗАКЛІКІ АНЁЛА АХОЎНІКА ПАРТУГАЛІІ І ФАЦІМСКАЙ СПАДАРЫНІ   УКАЗАННІ АНЁЛА З ФАЦІМЫ. Анёл дае нам указанне таго, што рабіць. Каб свет добра зразумеў указанні наконт набажэнства да Беззаганнага Сэрца Марыі, патрэбныя нашыя штодзённыя ахвяры, пост, утаймаванні цела, пакута з усяго, што толькі магчыма. Нам патрэбнае адкрытае сэрца, учынкі, зробленыя з любоўю, з усведамленнем вельмі дакладнай інтэнцыі.   Мы кіруемся прагненнем выканаць заклік Фацімскай Спадарыні, якая заклікае да штодзённай ружанцовай малітвы, а таксама да набажэнства да Яе Беззаганнага Сэрца.  Калі людзі выканаюць жаданні Марыі, у свеце запануе супакой, Расія навернецца, а таксама надыдзе трыюмф Беззаганнага Сэрца Маці Божай. Якія ж вялікія і цудоўныя гэтыя абяцанні. Заўважма, аднак, што перш чым Пастушкі з Фацімы – Луцыя, Гіяцынта і Францішак – атрымалі і з вялікай стараннасцю распачалі шлях ратавання грэшнікаў, які паказала Прыгожая Спадарыня з Неба, яны прайшлі шлях фармацыі пад кіраўніцтвам Анёла Ахоўніка Партугаліі. Гэты шлях з’яўляецца для нас паказальнікам, мы таксама не можам яго амінуць, калі жадаем удзельнічаць у плане, які накрэсліла Маці Божая.   „Нечакана мы ўбачылі перад сабой таго самага Анёла: - Што вы робіце? Маліцеся! Шмат маліцеся! Сэрцы Езуса і Марыі жадаюць удзяліць праз вас (свету) шмат міласэрнасці. Увесь час ахвяруйце Найвялікшаму малітвы і ўтаймаванні. - Як нам утаймоўваць сябе? – спыталася я. - З усяго, што толькі можаце, зрабіце ахвяру як кампенсацыю за грахі, якімі Ён зневажаны, і каб выпрасіць навяртанне грэшнікаў. Такім чынам вы сцягнеце супакой на вашую Айчыну.  Я – Анёл Ахоўнік Партугаліі. Перш за ўсё пакорна прыміце і зносьце цярпенні, якія Бог вам пашле” (Успаміны С. Луцыі з Фацімы).   Мы не можам амінуць і не выкарыстаць гэтага фундаментальнага ўказання, якое даў Анёл Пастушкам, рыхтуючы іх да сустрэчы з Маці Божай. Калі гэтаму іх вучыў Анёл, значыцца гэта патрэбна, каб добра зразумець змест закліку Фацімскай Спадарыні. Таму, каб свет добра зразумеў указанні наконт набажэнства да Беззаганнага Сэрца Марыі, патрэбныя таксама нашыя штодзённыя ахвяры, пост, утаймаванні, пакуты з усяго, што толькі магчыма. Анёл не вызначыў Пастушкам колькі разоў у дзень, на працягу якога перыяду, што дакладна яны павінны рабіць сёння. Ён вучыць паводзінам, не літары закону, а адкрытасці сэрца, актам, учыненым з любові, з усведамленнем вельмі дакладнай інтэнцыі.   Мы вызначаем для сябе патрабаванні, накрэсленыя не законам, правілам, а сэрцам. Намі кіруе прагненне учыніць тое, што магчыма і не змарнаваць нават найменшай акрушыны дабра. Як часта асобы самотныя, з абмежаванымі магчымасцямі, хворыя, старэйшыя перакананыя ў тым, што ўжо нічога не могуць зрабіць для іншых. Аднак, дзякуючы свядомай інтэнцыі іх праца, цярпенне, самотнасць, боль могуць стаць бескаштоўнай ахвярай, як ахвяра і цярпенне Гіяцынты, за якія дзякаваў падчас беатыфікацыі ў 2000 годзе Ян Павел ІІ. Дзякаваў за яе малітву ў той час, калі Караль Вайтыла яшчэ не нарадзіўся. Як жа шмат гэтых скарбаў ёсць у нашых сем’ях, хатах, шпіталях, дамах апекі.    Часам хацелася б большага, але трэба падумаць, ці большае заўсёды мае большую вартасць. Інтэнцыя і любоў могуць надаць вялікую вартасць таму, што малое. Вось, што сам Езус кажа сястры Луцыі:   „Гэта праўда, дачка мая, што шмат душаў пачынае, але мала хто скончвае, а тыя, што скончваюць маюць мэту атрымаць абяцаныя ласкі. Я, аднак, жадаю тых, што будуць практыкаваць пяць першых суботаў з мэтай узнагароды Беззаганнаму Сэрцу тваёй Нябеснай Маці, чым тых, што будуць практыкаваць пятнаццаць бяздушна і з абыякавасцю”. (Успаміны с. Луцыі з Фацімы).
АДНА, ДАКЛАДНАЯ ІНТЭНЦЫЯ ЯК ЗНАК ЕДНАСЦІ – ЯК ВЫРАЗНЫ ПАКАЗАЛЬНІК ШЛЯХУ Адна інтэнцыя – гэта выразны паказальнік шляху, каб мы былі з’яднаныя, каб не згубілі з вачэй галоўнага, таго, што істотнае, калі мы прагнем адказаць дзеяннем на ўказанні нашай Маці. ЗМАГАЙМАСЯ Ў АДНОЙ ІНТЭНЦЫІ Нас вельмі шмат у Польшчы, Беларусі і ў іншых краінах. Таксама, як для вялікага войска, нам неабходны адзіны, дакладны і агульны для ўсіх загад. Адна, дакладная інтэнцыя як знак еднасці. Калі хочацца ўсяго, можна страціць усё. Адна інтэнцыя – гэта добра зразумелы паказальнік шляху, каб мы былі аб’яднаныя, каб мы не згубілі з вачэй сутнасці, таго, што істотнае, калі мы сапраўды жадаем належным чынам адказаць на просьбы нашай Маці.  Нас вельмі шмат у Польшчы, Беларусі і ва ўсім свеце. Таму, каб мы былі адно, трэба мець адзіную мэту, таксама, як для вялікага войска павінен быць адзіны, дакладны і агульны для ўсіх загад. „Памятай, што асабліва трэба маліцца за людзей, гэта значыць за ўсё цела, за ўсіх супольнікаў Маці Касцёла. Менавіта ў гэтым праяўляецца ўзаемная любоў. Бо, калі ты молішся за сябе, гэтая малітва служыць толькі табе. Калі кожны моліцца толькі за сябе, тады менш ласкі атрымлівае грэшнік, а не той, хто моліцца за іншых. Калі асобныя вернікі моляцца за ўсіх, тады ўсе моляцца за кожнага. Таму вынікае, што, калі ты молішся сам за сябе, молішся – як мы ўжо сказалі – толькі сам. Калі молішся за ўсіх, усе будуць маліцца за цябе. Сярод усіх ёсць таксама і ты. Такім чынам і ўзнагарода будзе большая, таму што малітвы асобных вернікаў выпрошваюць для кожнага з іх тое, аб чым просяць усе. Няма ў гэтым ніякай дзёрзкасці, а толькі большая пакора і багацейшы плён.” – з трактату св. Амброзія, біскупа, “Пра Каіна і Авеля”.
Заклікі Маці Божай, скіраваныя да свету ў Фаціме. Шлях паратунку для свету. A. Пакута; свядомая інтэнцыя ў малітве, у прыняцці цярпення, а таксама практыкаванні пакутных учынкаў. „З усяго, што толькі можаце, зрабіце ахвяру як кампенсацыю за грахі, якімі Ён зневажаны і, каб выпрасіць навяртанне грэшнікаў. […] Перш за ўсё прыміце і з падданасцю зносьце ўсе цярпенні, якія Бог вам пашле”. (Анёл – Фаціма – 1916 г.) „Ахвяруйцеся за грэшнікаў і часта кажыце, асабліва, калі будзеце складаць ахвяры: “О Езу, раблю гэта з любові да Цябе, за навяртанне грэшнікаў і як кампенсацыю за грахі, учыненыя супраць Беззаганнага Сэрца Марыі”. (Маці Божая – Фаціма – 1917 г.) B. Штодзённая ружанцовая малітва. „Штодзённа маліцеся на ружанцы”, „Трэба працягваць штодзённа маліцца на ружанцы”. (Маці Божая – Фаціма – 1917 г.) C. Прысвячэнне Беззаганнаму Сэрцу Марыі. Прынамсі раз у год у дзень успаміну Маці Божай Каралевы (22 жніўня). „Маё Беззаганнае Сэрца будзе тваім прытулкам і шляхам, які прывядзе цябе да Бога”. (Маці Божая – Фаціма – 1917 г.) D. Узнагарода ў пяць першых суботаў месяца; гэта значыць, што з інтэнцыяй, узнагараджальнай Беззаганнаму Сэрцу Марыі, трэба паспавядацца, прыняць св. Камунію, памаліцца адну частку ружанца і зрабіць 15-хвіліннае разважанне. „Я прыйду, каб прасіць аб прысвячэнні Расіі Майму Беззаганнаму Сэрцу і святой узнагараджальнай Камуніі ў першыя суботы месяца. Калі людзі выканаюць мае жаданні, Расія навернецца і запануе супакой”. (Маці Божая – Фаціма – 1917 г.)„Скажы ўсім, што Я абяцаю прыйсці на дапамогу ў гадзіну смерці з усімі патрэбнымі ласкамі да тых, хто на працягу пяці месяцаў у першыя суботы […] будзе разам са Мной у інтэнцыі ўзнагароды”. […] Хто гэта зробіць, таму Я абяцаю збаўленне для аздобы Яго трону”. (Maці Божая – Фаціма – 13.06.1917 г.)
Час схіліць калені і пачаць з малітвы, таму што ад яе распачынаецца ўсё, што добрае.   Aктуальнасць закліку Маці Божай, які мы ўсё яшчэ не да канца пазналі, на які мы не адказалі і які не ажыццявілі. „Памыляўся б той, хто думаў бы, што прарочая місія Фацімы скончылася. У Святым Пісанні часта можна ўбачыць, што Бог шукае справядлівых, каб уратаваць людскі горад, і тое самае Ён робіць тут, у Фаціме, калі пытаецца: “Ці хочаце вы ахвяравацца Богу, каб зносіць усе цярпенні, якія Ён пажадае вам паслаць як кампенсацыю за грахі, якімі Яго зневажаюць, а таксама, для навяртання грэшнікаў?” (Бэнэдыкт XVI, Фаціма 13 мая 2010 г.). Папа Пій XII, Павел VI, Ян Павел II, Бэнэдыкт XVI, Францішак прысвяцілі, згодна з просьбай Маці Божай: свет, Касцёл, Расію, святароў. Розныя краіны Еўропы і свету прысвяцілі сябе Беззаганнаму Сэрцу Марыі. Беларусь таксама была прысвечаная падчас Будслаўскіх урачыстацяў. Неразрыўна з актам прысвячэння звязаная ўзнагарода падчас набажэнства Пяці Першых Суботаў. Ці ў нашай краіне паўсюдна практыкуецца ўзнагараджальнае набажэнства ў першыя суботы месяца? Мы ўсе ведаем адказ і клапоцімся аб тым, каб было лепш. „Адкажам на пасланне з Фацімы! Фацімскае пасланне скіраванае да ўсяго Касцёла. Прыняцце паслання з Фацімы выражаецца перш за ўсё ў далучэнні да практыкавання першых суботаў месяца. Кожны, хто на працягу пяці чарговых першых суботаў будзе ў стане асвячальнай ласкі, прыме св. Камунію, памоліцца частку ружанца, разважаючы ў лучнасці з Маці Божай над ружанцовымі таямніцамі, маючы пры гэтым інтэнцыю ўзнагароды за грахі свету, станецца не гледачом, а актыўным удзельнікам гэтага паслання”. – Ліст Епіскапату Польшчы з нагоды 100-гадовага юбілею фацімскіх аб’яўленняў, 21 мая 2017.Усім нам патрэбныя святло, пакора, адкрытасць сэрца на голас Бога, каб выконваць Яго волю, а не сваю ўласную. Нам патрэбныя таксама духоўныя сілы і запал, каб час не згасіў полымя ў нашых сэрцах, каб не перамаглі людскія і чыста рацыянальныя рэцэпты таго, як ратаваць грэшнікаў, як клапаціцца аб супакоі ў свеце. Такая прыхільнасць нараджаецца ў малітве, асабліва супольнай. „Сапраўды таксама кажу вам, што калі двое з вас на зямлі згодна прасілі б аб чым-небудзь, то станецца ім ад Айца Майго, які ў нябёсах. Бо, дзе двое ці трое сабраліся ў імя Маё, там Я ёсць сярод іх.” (Мц 18, 19-20). Задаючы ўвесь час пытанне “чаму так, а не інакш?”, мы не зменім сітуацыю, а тым больш свет. Час схіліць калені і пачаць з малітвы, таму што з яе распачынаецца ўсё, што добрае.Каб атрымаць, трэба прасіць, гэтаму вучыць нас Езус у Евангеллі. „Прасіце, і будзе дадзена вам; шукайце, і знойдзеце; стукайце, і адчыняць вам. Бо кожны, хто просіць, атрымлівае; і хто шукае, знаходзіць; і хто стукаецца, таму будзе адчынена.” (Mt 7, 7-8).
У любы момант зрабі і далучы да гэтай Інтэнцыі якое-небудзь дабро: малітву, ахвяру, пост, утаймаванне. Па-першае. Мы не можам забыцца, што ўсе нашыя духоўныя акты, якія мы робім, маюць значэнне тады, калі з імі звязаная свядомая інтэнцыя. Таму, напрыклад, можна задаць пытанне: ці для таго, каб маліцца, досыць толькі прамаўляць словы, каб пасціцца ў пятніцу, досыць толькі не есці мяса? Калі будзе адсутнічаць інтэнцыя, злучаная з дабром, якое мы робім учынкам, думкай, словам, у нас атрымліваецца нешта, накшталт прыгожага ліста, які не мае адрасату. Таму сутнасцю Круцыяты з’яўляецца свядомае прыняцце інтэнцыі: „Каб Марыя была больш вядомая і каханая; каб свет пазнаў і выканаў Яе Заклік з Фацімы”. Па-другое. Такая форма малітоўнага штурму становіцца магчымай для кожнага без выключэння. З аднаго боку яна адкрывае перад намі новыя гарызонты для малітвы, а з іншага не абмяжоўвае нас у нашых пастанаўленнях і праяўленнях любові да Марыі. Круцыята – гэта запрашэнне да любой – адносна месца, часу і формы – малітвы, пакуты, посту, утаймавання цела, учынкаў міласэрнасці або, напрыклад, ахвяры з таго, што нясе нам штодзённасць, але заўсёды з адной дакладнай інтэнцыяй. Таму сутнасцю справы з’яўляецца засяроджанне не на тым, што і колькі нам трэба зрабіць, а на інтэнцыі, каб насіць яе ў сэрцы, злучыць з якім-небудзь дабром, зробленым з любові да Марыі.Па-трэцяе. Tакі шлях быў нам дадзены Прымасам Тысячагоддзя кс. Кард. Стэфанам Вышынскім. „Ці ж з малітвай не трэба злучыць, у духу пакуты і ўзнагароды, маленькія ахвяры, утаймаванні, дабраахвотныя абмежаванні і вырачэнні? Аб гэтым нас просіць сама Найсвяцейшая Маці, як у Лурдзе, так і ў Ля Салет, і ў Фаціме! А вы добра ведаеце, колькі можна рабіць плённых ахвяраў, для нашага асабістага, сямейнага і грамадскага дабра! Стрымліванне языка і мовы, выпраўленне пачуццяў да бліжніх, лепшы стыль працы, прафесійная сумленнасць, адмова ад алкагольных напояў і курэння, абмежаванне дадатковых выдаткаў для асабістай прыемнасці. Устрыманне ад залежнасцяў і дрэнных схільнасцяў, якія так часта абыходзяцца такім вялікім коштам, знішчаюць здароўе і сямейны бюджэт – гэта доўгая літанія магчымасцяў для пакуты і ўзнагароды за мора грахоў, якія наносяць шкоду нам усім.” У нас так шмат повадаў, каб рабіць дабро, не накладаючы на сябе дадатковых абавязкаў. Досыць толькі насіць у сэрцы інтэнцыю. А таму, няхай нас з’яднае адна супольная інтэнцыя.
„Каб Марыя была больш вядомая і ўлюбёная; каб свет пазнаў і выканаў Яе Заклік з Фацімы”. „Езус хоча выкарыстаць цябе, каб людзі Мяне пазналі і пакахалі. Ён хацеў бы ўстанавіць у свеце набажэнства да Майго Беззаганнага Сэрца. Хто яго прыме, таму Я абяцаю збаўленне для аздобы Яго трону”. (Маці Божая, Фаціма, 1917 г.) Ці патрэбная малітва ў гэтай інтэнцыі? Пасля заканчэння Вялікай Фацімскай Навэнны па натхненні Фацімскага Сакратарыяту была распачатая новая справа, мэтай якой з’яўляецца аб’яднанне ўсіх вернікаў вакол інтэнцыі: каб Марыя была больш вядомая і ўлюбёная; каб свет пазнаў і выканаў Яе Заклік з Фацімы. Ян Павел ІІ прысвяціў свет Беззаганнаму Сэрцу Марыі ў 1984 годзе. Ці ёсць патрэба ў тым, каб у такой інтэнцыі распачынаць штурмаванне неба праз малітву, пост, ахвяру, утаймаванне цела або ўчынкі міласэрнасці? Па-першае. Трэба вельмі моцна падкрэсліць, што гэта не чарговая ініцыятыва. Вяртаемся да гэтага прысвячэння з новай моцай. Гаворка не ідзе пра аднаразовае, хоць і ўрачыстае прысвячэнне Яе Сэрцу, але сістэматычнае, увесь час паўтаранае, у дакладнай форме прынятае набажэнства да Яе Сэрца. Таму таксама верныя прыхільнікі Марыі павінны горача маліцца. Каб прысвячэнне Беззаганнаму Сэрцу Марыі не скончылася на аднаразовым, нават самым афіцыйным прысвячэнні, каб дало пачатак урачыстаму практыкаванню Першых Суботаў Месяца. Няхай вернікі звяртаюцца да сваіх пробашчаў з просьбай аб увядзенні ў сваіх парафіях Першых Суботаў Месяца ў гонар Беззаганнага Сэрца Марыі.” Па-другое. Словы прысвячэння, нават самыя ўрачыстыя, гэта яшчэ не ўсё, трэба ўчынкам выканаць тое, што было абяцана. Патрэбныя ўзаемны клопат, нагадванне, абуджэнне сумленняў. Пра гэта нагадваў нам св. Ян Павел ІІ, калі пасля акту прысвячэння Беззаганнаму Сэрцу Марыі ў Фаціме ў 1982 годзе заклікаў: „Гэты акт быў адноўлены яшчэ раз. Заклік Марыі не аднаразовы. На Яе заклік трэба адказваць з пакалення ў пакаленне, згодна з кожны раз новымі знакамі часу. Да яго трэба ўвесь час вяртацца. Трэба адказваць на яго кожны раз наноў.” Па-трэцяе. Мінаюць гады, прыходзяць новыя пакаленні і выклікі часу. Таму ўвесь час трэба клапаціцца пра тое, каб быць верным. Пра гэта нагадаў Бэнэдыкт XVI у 2011 годзе пасля пілігрымкі ў Фаціму. „Папы – ці Пій XII, ці Павел VI, ці Ян Павел II – учынілі вялікія акты даручэння Найсвяцейшай Панне Марыі, і я лічу, што як жэсты адносна чалавецтва, адносна самой Марыі,  яны вельмі важныя. Я лічу, што цяпер вельмі важна зрабіць унутраным гэты акт даручэння, дазволіць, каб ён прасачыўся ў нас, каб выканаўся ў нас”. A таму, няхай з’яднае нас Адна Інтэнцыя, каб мы не толькі памяталі, але чынам выканалі тое, што разам абяцалі, каб заклік Марыі ўкараніўся ў душах вернікаў па ўсім свеце. 
Аб’яднанне ўсяго свету пры Беззаганным Сэрцы Марыі ў першыя суботы месяца. Па-першае. Kруцыята Адной Інтэнцыі з’яўляецца ініцыятывай, якая нараджаецца на падставе Вялікай Фацімскай Навэнны. А таму з самага пачатку мае клопат аб развіцці і паглыбленні фацімскай пабожнасці. Натхненнем з’яўляецца адна падставовая ідэя. “Душой фацімскага паслання з’яўляецца набажэнства да Беззаганнага Сэрца Марыі, і гэтае набажэнства павінна атрымаць іншую вартасць. Гаворка не ідзе пра распаўсюджванне чарговай формы марыйнай пабожнасці, а пра выкананне абавязкаў, якія вынікаюць з акту прысвячэння, каб быць не пасіўным, а актыўным удзельнікам Паслання. А гэта будзе тады, калі мы будзем практыкаваць набажэнства першых суботаў месяца. Zjednoczenie całej Polski i świata przy Niepokalanym Sercu Maryi w pierwsze soboty miesiąca. Па-другое. Праз розную форму малітвы, але аднолькавую інтэнцыю „каб Марыя была больш вядомая і ўлюбёная; каб свет пазнаў і выканаў Яе заклік з Фацімы”, Круцыята ставіць наступныя мэты: нястомна нагадваць змест, актуальнасць, а таксама значэнне закліку Маці Божай з Фацімы, дапамагчы аб’яднаць малітоўныя згуртаванні, апостальскія рухі, манаскія супольнасці, парафіі, установы, школы, а таксама вернікаў вакол адной ідэі – важнай для нас усіх, таму вельмі патрэбная няспынная малітва, каб справа, распачатая актам прысвячэння Беззаганнаму Сэрцу Марыі, развівалася праз практыкаванне ў парафіях набажэнства Пяці Першых Суботаў Месяца. Па-трэцяе. Усведамленне таго, што адбываецца вакол нас не дазваляе быць абыякавымі да слоў с. Луцыі, якія яна скіравала да Яна Паўла ІІ пасля замаху ў 1982 годзе: „Трэцяя частка таямніцы з’яўляецца сімвалічным аб’яўленнем, якое адносіцца да гэтай часткі Паслання, што здзяйсняецца ў залежнасці ад таго, ці мы прымем просьбы, змешчаныя ў гэтым Пасланні: “Калі людзі прымуць мае жаданні, Расія навернецца і запануе супакой; калі не, яна распаўсюдзіць сваё аблуднае навучанне па ўсім свеце і г.д.” Паколькі мы не прынялі гэтага закліку, змешчанага ў Пасланні, мы з’яўляемся сведкамі яго здзяйснення, а Расія сапраўды заліла свет сваімі памылкамі.”